Kościół zbudowany został w latach 1635-44 dla karmelitanek bosych z fundacji Katarzyny z Kretków Sanguszkowej w stylu tzw. renesansu lubelskiego. Kościół i przylegający do niego klasztor pozostawały w posiadaniu karmelitanek do 1807 r., kiedy to na ich miejsce sprowadzili się karmelici bosi. Jednak już w 1864 r. na fali represji po powstaniu styczniowym karmelici musieli opuścić klasztor, który władze carskie zamieniły na koszary. Dopiero w 1919 r. kościół z klasztorem powróciły w ręce karmelitów, którzy opiekują się nim do dzisiaj. Kościół złożony jest z nawy i nieznacznie węższego prezbiterium, zamkniętego ścianą prostą. Przy północno-zachodnim narożniku prezbiterium dostawiona jest smukła wieżyczka, nakryta barokowym hełmem z latarnią. Od wschodu kościół poprzedzony jest dwoma neorenesansowymi przybudówkami, wzniesionymi w 1903 r. według projektu architekta Stefana Szyllera, szerszą kruchtą i narożną wieżą-dzwonnicą, zwieńczoną attyką. Nawę i prezbiterium nakrywa stromy dach dwuspadowy, pokryty dachówką. Fasada frontowa zwieńczona jest szczytem ozdobionym arkadowo-pilastrowymi podziałami. Arkady szczytowe wypełnione zostały polichromiami przedstawiającymi Matkę Boską Szkaplerzną, św. Jana od Krzyża i św. Teresę z Avila. Zewnętrzne elewacje boczne rozczłonkowane są pilastrami wspierającymi wydatny gzyms konsolkowy, obiegający cały obiekt. Wnętrze kościoła nakryte jest sklepieniami kolebkowymi z lunetami, pokrytymi dekoracją sztukatorską. Ściany wewnątrz zostały rozczłonkowane podwójnie nakładającymi się pilastrami i pogłębionymi ślepymi arkadami, w których umieszczone zostały barokowe ołtarze.

LITERATURA

Miłobędzki A., Architektura polska XVII wieku, Warszawa 1980
Turski S., Lublin. Najciekawsze zabytki i miejsca, Lublin br.
Strona internetowa: http://www.lublin.eu/Kosciol_pw_sw_Jozefa_i_klasztor_oo_Karmelitow-18-2063.html