Drewniany kościół św. Trójcy wzniesiony został w latach 1595-97 na terenie podtarnowskiej wsi Terlików nad brzegiem kapryśnego potoku Wątok. Jego architektura nawiązuje do tradycji późnogotyckiego budownictwa drewnianego, która żywa była na terenie Małopolski i Śląska aż do połowy XVII w. Złożony jest nawy i węższego, zamkniętego trójbocznie prezbiterium oraz barokowej wieży dostawionej od zachodu do nawy. Do prezbiterium od północy przylega zakrystia a od południa niewielki przedsionek. Wieża wzniesiona jest w konstrukcji słupowej, z kruchtą w przyziemiu, nakryta jest hełmem baniastym z ośmioboczną latarnią. Wnętrze kościoła nakryte jest stropami płaskimi. Chór muzyczny wsparty został na słupach z początku XIX w. Kościół nakrywają dachy dwuspadowe pobite gontami. W wyposażeniu kościoła wyróżnia się późnorenesansowy ołtarz główny z 1. poł. XVII w., z obrazem św. Trójcy w typie Tronu Łaski w polu głównym, namalowanym na desce około 1600 r. oraz Ducha św. pod postacią gołębicy w zwieńczeniu. U podstawy ołtarza głównego, po jego prawej stronie, umieszczono kamień węgielny z datą 1595, informującą o rozpoczęcia prac przy budowie kościoła. Interesujące są też dwa późnorenesansowe ołtarze boczne pochodzące z 1. poł. XVII w. ze starszymi obrazami z 1597 r.: Ukrzyżowanie z z klęczącymi postaciami fundatorów oraz Koronacja Matki Boskiej. Na ścianach zawieszone są liczne obrazy. Na belce tęczowej umieszczony jest barokowy krucyfiks z 1. poł. XVII w. a pozostałe wyposażenie pochodzi z XIX i XX w.

LITERATURA

Kania W., Kościół Przenajświętszej Trójcy w Tarnowie, Tarnów 1999
Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, T. I, Województwo krakowskie, z. 13, Powiat tarnowski, Warszawa 1953
Kornecki M., Kościoły diecezji tarnowskiej, [w:] Rocznik diecezji tarnowskiej na rok 1972, Tarnów 1972
Kornecki M., Kościoły drewniane w Małopolsce, Kraków 1999
Krasnowolski B., Leksykon zabytków architektury Małopolski, Warszawa 2013
Krupiński A., Zabytki urbanistyki i architektury województwa tarnowskiego, Kraków 1989