Padova, chiesa di Santa Croce

Początki kościoła św. Krzyża w Padwie sięgają XII w. Obecny kościół powstał w wyniku przebudowy przeprowadzonej w latach 1737-45 pod kierunkiem Francesco Vecelli, przełożonego zakonu somasków, do którego należał wtedy kościół. Świątynia uzyskała wtedy cechy późnobarokowe i klasycystyczne. Po zajęciu Republiki weneckiej przez wojska napoleońskie, kościół odebrano zakonowi i przekształcono w świątynię parafialną. Kościół składa się z obszernej nawy i węższego, zamkniętego trójbocznie prezbiterium. Budowlę nakrywają płaskie dachy dwuspadowe. Fasada frontowa kościoła zapowiada nadejście klasycyzmu. Zbudowana jest na wysokim cokole. Jej środkowa część wysunięta jest lekko do przodu i wydzielona półkolumnami, które wspierają trójkątny tympanon. Na osi fasady usytuowany jest portal wejściowy, który nakryty jest naczółkiem odcinkowym a powyżej mieści się duży okulus. Boczne pola fasady są znacznie węższe, opinają je pilastry i mieszczą się w nich półkoliste nisze. Nad nimi wyrastają czworoboczne wieżyczki o lekko zaokrąglonych bokach, przeprutych półkolistymi otworami. Elewacje boczne posiadają skromne podziały ramowe. Wnętrze oświetlają duże okna zamknięte łukami segmentowymi. Ściany wnętrza rozczłonkowane są pilastrami wspierającymi wydatny gzyms z belkowaniem i fryzem ząbkowym obiegającym całe wnętrze. W ściany boczne wkomponowane są cztery półkoliste nisze ołtarzowe. Nawa nakryta jest sklepieniem zwierciadlanym ozdobionym sztukateriami, po środku którego znajduje się plafon ze sceną Podwyższenia Krzyża Świętego, namalowaną przez weneckiego malarza Nicolo Baldassiniego. Ten sam artysta wykonał malowidła nad pozorną kopułą, nakrywającą część prezbiterium. Ołtarze podobnie jak obrazy i rzeźby w nich umieszczone pochodzą przeważnie z XVIII w. Od południa przy kościele wznosi się dzwonnica z 1907 r.

LITERATURA

 Padwa. Historia, sztuka, kultura, Oriago 2000
Strona internetowa: http://www.santacrocepd.it/