Turyn, kościół Madonna del Carmine

Szczegóły: | Odsłony: 28

Turyn, kościół Madonna del Carmine
Torino, chiesa della Madonna del Carmine

Lokalizacja: Turyn, Via del Carmine 3 (45.075109, 7.676150)
Budowa: 1732 - 1736
Architekt: Filippo Juvarra
Styl: późny barok, neobarok

HISTORIA. Karmelici początkowo posiadali w Turynie kościół Santa Maria di Piazza, który jednak z czasem okazał się zbyt mały. W 1728 r. zakonnicy kupili nową działkę i przenieśli się na obecne miejsce. Najpierw zbudowali klasztor a w 1732 r. rozpoczęli budowę kościoła, według projektu nadwornego architekta książąt sabaudzkich Filippo Juvarra. Architekt krótko potem wyjechał do Lizbony a nadzór nad budową przejął Giacomo Pelli. W momencie konsekracji w 1736 r. kościół miał nieukończoną fasadę, która została ukończona dopiero w latach 1871-1872 przez Carlo Pattarelli. W sierpniu 1943 r. w czasie bombardowania Turynu przez lotnictwo brytyjskie kościół został poważnie uszkodzony. Odbudowa świątyni oraz restauracja zniszczonego wnętrza trwała do 1955 r.

ARCHITEKTURA. Późnobarokowy kościół złożony z nawy ujętej z obu boków trzema kaplicami i prezbiterium zakończonego półkolistą apsydą. Neobarokowa fasada jest trójdzielna i dwukondygnacjowa, opięta pilastrami dźwigającymi wydatne gzymsy z belkowaniami. Część środkowa jest wysunięta do przodu i nakryta trójkątnym frontonem, w przyziemiu znajduje się portal wejściowy a górną kondygnację wypełnia prostokątne okno zamknięte półkoliście. Boczne pola są jednokondygnacjowe i zwieńczone balustradami. Boczna elewacja od Via Bligny jest rozczłonkowana zwielokrotnionymi pilastrami, podtrzymującymi wydatny gzyms z belkowaniem rozdzielający dwie kondygnacje. Dolne kondygnacje przebite są oknami termowymi a w górnych znajdują się wielkie prostokątne okna zamknięte półkolistymi łukami. Podobne okna oświetlają prezbiterium, które nakryte jest półkopułą z latarnią. Nawę nakrywa dach dwuspadowy a kaplice boczne nakryte są kioskami kryjącymi owalne świetliki. Nad południowym narożnikiem przy prezbiterium nadbudowana jest dzwonnica o nieregularnych wklęsłych ścianach, opiętych w narożnikach pilastrami i kondygnacjami rozdzielonymi wydatnymi gzymsami. Wewnątrz ściany kościoła rozczłonkowana są zwielokrotnionymi pilastrami dźwigającymi wydatne odcinki gzymsu z belkowaniami. Kaplice boczne otwarte są dużymi półkolistymi arkadami, w połowie wysokości przedzielonymi półkolistymi łukami o bogatej dekoracji rzeźbiarskiej wykonanej przez Stefano Maria Clemente. Nawę i pierwsze przęsło prezbiterium nakrywa sklepienie kolebkowe wsparte na wydatnych gurtach, kaplice nakryte są kopułkami przebitymi z eliptycznymi świetlikami.

WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. Ołtarz główny został wykonany w 1763 r. według Benedetto Alfieri. Znajduje się w nim duży obraz Matki Bożej Karmelitańskiej z błogosławionym Amadeuszem IX Sabaudzkim, który namalował w 1755 r. Claudio Francesco Beaumont. W trzeciej kaplicy po prawej stronie umieszczony jest obraz NMP Niepokalanie Poczętej ze św. Eliaszem, namalowany przez Corrado Giaquinto przed 1741 r.

LITERATURA

Knaurs Kulturführer in Farbe. Italien, opr. zb. Augsburg 2000
Sztuka baroku, pod. red. R. Tomana, wyd. Konemann 2000
Strona internetowa: https://www.museotorino.it/view/s/0d39a4ffb1384079b24d461b068e1f4e

Turyn, kościół Madonna del Carmine