Vicenza, kościół San Vicenzo
Vicenza, kościół św. Wincentego
Vicenza, chiesa di San Vicenzo
Lokalizacja: Vicenza, Piazza dei Signori (45.547541, 11.546596)
Budowa: 1404-1490, 1. połowa XVI w.
Architekt: Paolo i Pietro Bonin, Francesco Muttoni
Styl: gotyk, barok i późny barok
HISTORIA. W XIV w. w czasie rządów rodu Scaligeri w Vicenzy na popularności zyskał kult św. Wincentego z Saragossy. W latach 1385-1387 wzniesiono niewielki kościół pod wezwaniem tego świętego uznanego teraz za patrona miasta. W latach 1470 – 1480 kościół został gruntownie przebudowany, zmieniono też jego orientację tak, że fasada została zwrócona w kierunku obecnego Piazza dei Signori. Fasada kościoła powstała w latach 1614-1617 a jej projektantami byli Paolo i Pietro Bonin. Na początku XVIII w. Francesco Muttoni przebudował wnętrze kościoła i dobudował prezbiterium. W 1733 r. zbudowano kampanilę.
ARCHITEKTURA. Kościół usytuowany jest na osi północ-południe i złożony jest z nawy, na którą składa się gotycki kościół z apsydą od wschodu, pełniącą obecnie funkcję kaplicy i zamkniętego półkoliście prezbiterium. Fasada złożona jest z dwóch kondygnacji trójdzielnych loggi podzielonych kompozytowymi kolumnami. Dolną kondygnację stanowi otwarty przedsionek z trzema wysokimi półkolistymi arkadami, z kolei górną kondygnację wypełniają przeszklone półkoliste arkady. Fasadę wieńczy szczyt ze spływami i trójkątnym naczółkiem. W polu środkowym szczytu umieszczona jest grupa rzeźbiarska przedstawiająca Chrystusa opłakiwanego przez anioły. Posągi na szczycie fasady przedstawiają pięciu świętych: Wincentego, Carpoforo, Leonzio, Felice i Fortunata. Dekorację rzeźbiarską fasady wykonał Giovanni Battista Albanesi w latach 1514-1517. Ściany wewnątrz starszej części kościoła są potynkowane i pozbawione dekoracji. Nowsza barokowa część wydzielona jest pilastrami i kolumnami podtrzymującymi wydatny gzyms. Niskie wnętrze nakrywa sklepienie kolebkowe.
WYSTRÓJ I WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. W przedsionku kościoła znajduje się gotycki sarkofag Simone da Sarego, szlachcica z Vicenzy i jednego z fundatorów budowy kościoła. Zawieszony na ścianie sarkofag z leżącą postacią zmarłego i płaskorzeźbą tronującej Matki Bożej z Dzieciątkiem został wykonany w XIV w. Wenecji. Interesującym zabytkiem jest też stella z czerwonego marmuru z wyrytymi miarami obowiązującymi w XVI w. w Vicenzy. Z przedsionka wchodzimy do wnętrza dawnego gotyckiego kościoła, którego częścią jest apsyda. W XV w. została ona przekształcona na kaplicę Madonna della Mercede. Na ścianie wschodniej apsydy zachowały się fragmenty fresku z wizerunkiem Matki Bożej z Dzieciątkiem, które zostały obramione klasycystycznym ołtarzem. Na sklepieniu i na ścianie wokół ołtarza znajduje się dekoracja malarska z żywotem św. Wincentego. Na lewej ścianie kaplicy zawieszony jest XVI-wieczny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, nazywany Madonna Della Mercede. Nad półkolistą arkadą zachowały się fragmenty malowideł z XV w. przedstawiających Świętego Jerzego walczącego ze smokiem. Przy lewej ścianie nawy lewej ustawiony jest barokowy ołtarz z późnobarokową rzeźbioną Pietą wykonaną z białego marmuru w 1689 r. przez Orazio Marinali. W nowszej części kościoła wydzielonej kolumnami znajduje się ołtarz główny wykonany przez Bernardo Tabacco z Wenecji. W ołtarzu umieszczono jest obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem ze świętymi Wincentym i Łukaszem Ewangelistą, który namalował Antonio Balestra.
CAMPANILA zbudowana na planie kwadratu, w obecnym kształcie pochodzi z 1732 r. kiedy to uzyskała wysokość 32 metrów i została nakryta ostrosłupowym hełmem.
LITERATURA
Knaurs Kulturführer in farbe Venedig Und Venetien, oprac. zb., Augsburg 1998
Strona internetowa: http://www.fondazionemontedipietadivicenza.it/patrimonio-architettonico-artistico/chiesa-di-san-vincenzo/
Vicenza, kościół San Vicenzo
