Borek Stary, miejscowość w powiecie rzeszowskim (województwo podkarpackie).
Klasztor dominikanów przy kaplicy NMP w Borku Starym ufundował w 2. połowie XVII w. Maciej Niwicki, proboszcz parafii w Tyczynie. Dominikanie zbudowali obecny późnobarokowy kościół w latach 1684-1726. Kościół złożony jest z trójnawowego korpusu i prezbiterium, zamkniętego półkolista apsydą. Od frontu poprzedzony został dwuwieżową fasadą. W przedłużeniu naw bocznych znajdują się kaplice a za nimi zakrystia i skarbczyk. Od południa do korpusu przylega kruchta. Fasada frontowa dwukondygnacjowa o podziałach pilastrowych, w środkowej części zwieńczona półkolistym szczytem z przerwanym naczółkiem i spływami. Z bocznych części fasady wyrastają czworoboczne wieże, nakryte kopulastymi hełmami z latarniami. Elewacje nawy głównej przebite są półkoliście zamkniętymi oknami, nad którymi umieszczone zostały trójkątne naczółki. Nawy boczne opięte są parami pilastrów, między którymi znajdują się okna zamknięte łukiem segmentowym. Nawę główną nakrywa dach dwuspadowy z wieżyczką na sygnaturkę, nad nawami bocznymi dachy jednospadowe. Wewnątrz nawa główna nakryta jest sklepieniem kolebkowym z lunetami, nawy boczne nakrywają sklepienia krzyżowe. Nawa główna otwarta jest do naw bocznych półkolistymi arkadami. Chór muzyczny, wsparty jest na trzech kolumnowych arkadach. Kościół posiada bogate wyposażenie wnętrza, na które składa się barokowy ołtarz główny z początku XVIII w. z łaskami słynącym obrazem Matki Bożej Boreckiej, barokowe ołtarze boczne raz ambona wczesnobarokowa z XVII w.

LITERATURA

Kłos S., Rzeszów. Przewodnik, Rzeszów 1993
Żabicki J., Leksykon zabytków architektury Małopolskie i Podkarpacia, wyd. Arkady 2013