Sandomierz, miasto powiatowe (województwo świętokrzyskie).
Benedyktynki zostały sprowadzone do Sandomierza w 1613 r. przez Elżbietę Sieniawską. Pierwsze drewniane zabudowania klasztorne spłonęły. Obecny barokowy kościół zbudowany został w latach 1686-1692 z fundacji podskarbiego wielkiego koronnego Marcina Zamoyskiego według projektu architekta Jana Michała Linka. Kościół składa się z trójprzęsłowej nawy oraz węższego, dwuprzęsłowego prezbiterium. Z zewnątrz elewacje świątyni opięte są toskańskimi pilastrami, które wspierają bogato profilowane belkowanie. Między pilastrami znajdują się półkoliście zamknięte okna. Od południa do wnętrza prowadzi okazały portal, ujęty dwiema kolumnami dźwigającymi przerwany przyczółek z bogatą dekoracją figuralną. Dwuspadowe dachy ujęte są w ozdobne wolutowe szczyty, nad prezbiterium z końca XVII w. i nad nawą z 3. ćw. XVIII w. Nad nawą wznosi się smukła wieżyczka na sygnaturkę z podwójną latarnią. Wnętrze nakrywa sklepienie kolebkowo-krzyżowe. ściany rozczłonkowane są pilastrami, między którymi mieszczą się wnęki arkadowe. Z barokowego wyposażenia wnętrza z końca XVII w. zwraca uwagę ambona opleciona gałęziami drzewa genealogicznego zakonu benedyktynów, wyrastającymi z leżącej postaci św. Benedykta. Ambona została wykonana w latach 1694-95 przez Macieja Roskwitowicza. Z tego samego czasu pochodzą dwa boczne ołtarze oraz stalle i ławy.


LITERATURA

Łoziński J., Pomniki sztuce w Polsce, T. 1, Małopolska, Warszawa 1985