Chojna, miejscowość w powiecie Gryfino (województwo zachodniopomorskie).
Klasztor augustianów w Chojnie został ufundowany w 1290 r. a przed 1388 r. zbudowano kościół i zabudowania klasztorne. Wraz z rozprzestrzenianiem się reformacji i przyjęciem na Pomorzu Zachodnim Luteranizmu następowała sekularyzacja dóbr kościelnych. Nastąpiła także kasata klasztoru w Chojnie, zaś ostatni augustianie wyjechali do 1539 r. Ewangelicy przejęli kościół dopiero w 1582 r. W latach 1679-80 świątynia została przebudowana. Od 1816 r. pełniła rolę kościoła garnizonowego. Przed 1850 r. rozebrano sklepienia i część przypór północnych. Kościół został zniszczony w 1945 r. a następnie po włączeniu tych ziem do Polski przejęty przez katolików. Był remontowany w latach 1959-60. Jest to kościół gotycki, złożony z czteroprzęsłowej nawy i trójprzęsłowego prezbiterium, zamkniętego trójbocznie. Od południa do nawy przylega dwuprzęsłowa kaplica. Kościół na zewnątrz opięty jest przyporami, między którymi znajdują się trójdzielne okna ostrołukowe. Nawa i prezbiterium nakryte są wspólnym dachem dwuspadowym. Fasada zachodnia jest trójosiowa i trójkondygnacjowa. W przyziemiu znajduje się ostrołukowy portal z dwiema ostrołukowymi wnękami po bokach. Powyżej ostrołukowe okno i analogicznych kształtów blendy z zaznaczonymi maswerkami. Całość wieńczy trójkątny szczyt z blendami i sterczynami. Wewnątrz nawa i prezbiterium nakryte są stropem płaskim, kaplica południowa nakryta sklepieniem gwiaździstym. Wyposażenie kościoła uległo zniszczeniu i rozproszeniu jeszcze w XIX w.

Rzut poziomy za: Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Arkady 2012

LITERATURA

Architektura gotycka w Polsce, pod red. T. Mroczko i M. Arszyńskiego, Warszawa 1995
Pilch J., Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Arkady 2012