Od czasu do czasu polskie media informują o staraniach podejmowanych przez Polaków mieszkających we Lwowie, których celem jest odzyskanie kościoła św. Marii Magdaleny. Niestety jak dotąd zabiegi polskiej mniejszości nie przyniosły oczekiwanych efektów. Wprawdzie od 2001 r. w kościele ponownie odprawiane są nabożeństwa ale parafia zmuszona jest odpłatnie wynajmować świątynię. Przeciągająca się sprawa zwrotu kościoła potwierdza silne antypolskie nastawienie władz Lwowa. Budowę kościoła rozpoczęto na początku XVII w. i osadzono przy nim dominikanów. W latach 1615-30 powstało zachowane do dziś prezbiterium. W 2. połowie XVII w. do kościoła dostawiono nawę, którą następnie rozbudowano na początku 2. połowy XVIII w. w trójnawowy korpus według projektu Macieja Urbanika. W 1784 r. pod zaborem austriackim lwowski klasztor dominikanów uległ kasacie a zabudowania klasztorne przekazano w ręce Galicyjskiego Funduszu Religijnego. W 1889 r. wieże kościoła zostały nakryte nowymi neobarokowymi hełmami. W 1962 r. władze sowieckie odebrały kościół parafii rzymskokatolickiej i zamieniły go na salę organową, którą to funkcję pełni do dzisiaj. Kościół złożony jest z manierystycznego prezbiterium, zamkniętego trójbocznie oraz późnobarokowego bazylikowego korpusu o trzech nawach i czterech przęsłach, poprzedzonego dwuwieżową fasadą. Prezbiterium i nawę główną nakrywają dachy dwuspadowe, zaś nawy boczne nakryte są dachami jednospadowymi. Nad prezbiterium wznosi się wieżyczka na sygnaturkę z latarnią. Prezbiterium jest niższe od korpusu, jego ściany są przeprute dużymi półkolistymi oknami i zwieńczone fryzem konsolkowym. Elewacje nawy głównej posiadają podziały ramowe, nawa główna i nawy boczne oświetlone są oknami zamkniętymi łukiem segmentowym. Fasada frontowa jest trójosiowa, dwukondygnacjowa i ujęta po bokach wieżami. Podzielona jest pilastrami i przedzielona wydatnymi gzymsami. W środkowej części dolnej kondygnacji mieści portal wejściowy, ujęty półkolistą arkadą wypukłego balkonu. Środkową część fasady wieńczy szczyt nakryty odcinkowym naczółkiem i ujęty rzeźbami świętych dominikańskich. Wieże nakryte są neobarokowymi hełmami z latarniami. Wnętrza kościoła nakryte są sklepieniami kolebkowymi z lunetami. Ściany nawy głównej rozczłonkowane są parami pilastrów, dźwigających wydatny gzyms z belkowaniem. Nawy boczne otwarte są do nawy głównej półkolistymi arkadami. Bogate wyposażenie kościoła zostało zniszczone lub rozproszone po muzealnych magazynach. Zachował sie barokowy ołtarz główny z 1634 r. w formie potrójnej arkady ze scenami z życia św. Marii Magdaleny. Sowiecką zawieruchę przetrwały też największe we Lwowie organy wykonane w 1936 r. przez firmę Rieger.

LITERATURA

Lwów. Ilustrowany przewodnik, wyd. „VIA NOVA”, Wrocław 2001
http://mariamagdalena.lviv.ua/pl/ (dostęp 12.06.2014)