Po zniszczeniu w czasie wojny trzynastoletniej znajdujących się na Młodym Mieście zabudowań karmelitów, otrzymali oni od rady miasta nowy teren, na którym już w 1464 r. rozpoczęli budowę klasztoru. Budowa kościoła ruszyła dopiero w 1482 r. ale jeszcze przed końcem XV w. ukończone zostało prezbiterium. Początkowo zakonnicy zamierzali zbudować okazałą trójnawową świątynię, jednak problemy finansowe spowodowały, że plany nie zostały zrealizowane. W 1623 r. do prezbiterium dobudowano krótki salowy korpus z wykorzystaniem dwóch par gotyckich filarów międzynawowych. Pożar, który wybuchł w 1688 r. zniweczył plany rozbudowy kościoła, po wyburzeniu nieukończonych murów korpusu w latach 1690-91 miejski budowniczy Bartłomiej Ranisch rozbudował zabudowania klasztorne. W 1823 r. po kasacie zakonu karmelitów przez władze pruskie kościół stał się jedną z kilku katolickich świątyń parafialnych na terenie Gdańska. Najbardziej dramatyczne wydarzenia w historii tej świątyni miały miejsce 27 marca 1945 r. kiedy to kościół został podpalony przez żołnierzy armii czerwonej. W wyniku pożaru zniszczeniu uległy dachy i sklepienia, przepadły też w większości elementy wystroju świątyni. W pożarze śmierć poniosło też około 100 niemieckich parafian, zamkniętych przez sowieckich żołnierzy w kościele. W latach 1947-53 prowadzona była odbudowa kościoła, w czasie której zrekonstruowano sklepienia w prezbiterium i założono nowe dachy. Od końca lat 40-tych XX w. opiekę nad kościołem sprawuje zakon misjonarzy oblatów. Kościół św. Józefa jest późnogotycką budowlą zbudowaną z cegły i złożoną z prostokątnego czteroprzęsłowego prezbiterium oraz krótkiego salowego korpusu. Prezbiterium na zewnątrz opięte jest dwuuskokowymi przyporami i nakryte dachem dwuspadowym. Również dwuspadowym dachem nakryty jest niższy od prezbiterium korpus. Wschodnia elewacja prezbiterium zwieńczona jest pięknym trójkątnym szczytem z kątowymi lizenami, przechodzącymi w sterczyny. W polach między lizenami mieszczą się blendy w dolnej strefie dwulistne, zaś w górnej zamknięte ostrołukowo. Szczyt flankowany jest dwiema wieżyczkami schodowymi, nakrytymi barokowymi hełmami z latarniami. Duże ostrołukowe okno wschodnie prezbiterium ujęte jest dwiema wąskimi i również ostrołukowymi blendami. Wewnątrz prezbiterium nakryte jest sklepieniem gwiaździsto-sieciowym z motywem gwiazdy ośmioramiennej po środku, wspartym na profilowanych wspornikach. Ściany rozczłonkowane są szerokimi arkadami przyściennymi, w których znajdują się okna. Wyposażenie wnętrza prawie zupełnie przepadło podczas pożaru w 1945 r. Z przedwojennego okresu zachowała się barokowa chrzcielnica, ołtarz św. Józefa, epitafium ks. Jana Jakuba Potulickiego oraz rokokowy konfesjonał.

LITERATURA

Architektura gotycka w Polsce, pod. red. T. Mroczko i M. Arszyńskiego, Warszawa 1995
Friedrich J., Gdańskie zabytki architektury, Gdańsk 1997
Krzyżanowski L., Gdańsk, 1977
Strona internetowa: http://www.gdansk.oblaci.pl/