Wien, kirche Maria Schnee, minoritenkirche

Lokalizacja: Wiedeń - Innere Stadt, Minoritenplatz 2A (48° 12′ 35″ N, 16° 21′ 50″ E)
Budowa: 1340-1400
Styl: gotyk

HISTORIA. W 1230 r. Leopold VI Babenberg sprowadził do Wiednia franciszkanów. Pierwotnie zbudowano dla nich mały romański kościół. W latach 1340-1400 na jego miejscu wzniesiono obecną gotycką świątynię. W 1529 r. i w 1683 r. dwukrotnie w czasie tureckich oblężeń uszkodzona została wieża. W 2. połowie XVIII w. dostawiono barokową przybudówkę z przedsionkiem od północy. W 1784 r. kościół przekazano w ręce włoskiej społeczności Wiednia. W latach 1892-1905 przeprowadzono regotycyzację kościoła oraz dostawiono arkadową przybudówkę od południa i "Minoritenhaus" od wschodu.

ARCHITEKTURA. Gotycki kościół zbudowany z kamienia, posiada trójnawowy, pięcioprzęsłowy układ halowy o długości 40 metrów i szerokości 32 metrów. Nawy zamknięte są ścianami prostymi, nawa północna zakończona jest kaplicą o trójbocznym zamknięciu, przy niej od południa wznosi się wieża a za nią czterokondygnacyjny neogotycki "Minoritenhaus". Mniejsza wieżyczka dostawiona jest do południowo-zachodniego narożnika kościoła. Od północy do kościoła dobudowany jest barokowy piętrowy budynek. Od południa na całej długości kościoła dostawiona jest piętrowa neogotycka przybudówka, z galerią arkadową w przyziemiu. Wieża wysoka na 65 metrów, w dolnej części kwadratowa, wyżej przechodząca w ośmiobok. Nakryta jest spłaszczonym dachem namiotowym. Na zewnątrz kościół opinają uskokowe przypory zwieńczone kwiatonami, między nimi pomieszczone zostały duże okna ostrołukowe, czterodzielne z maswerkami. Kościół nakrywa wspólny, stromy dach dwuspadowy. W fasadzie zachodniej znajdują się trzy gotyckie portale wejściowe, z nich dwa skrajne są zamurowane. Portal główny wykonany około 1350 r. przez Jakobusa z Paryża posiada bogatą dekorację rzeźbiarską. Jest ostrołukowy, dwudzielny, uskokowy, zwieńczony pinaklami. W tympanonie podzielonym na trzy pola przedstawieni zostali: Chrystus Ukrzyżowany, Maria i płaczące kobiety oraz św. Jan w towarzystwie nawróconego setnika, żołnierza i uczonego w piśmie. Na środkowej kolumnie znajduje się rzeźba Madonny a na ościeżach rzeźby świętych. Mniejsze portale boczne są również ostrołukowe, tylko prawy z nich posiada dekorację rzeźbiarską w tympanonie. Wnętrze nakryte jest sklepieniami krzyżowo-żebrowymi wspartymi na profilowanych filarach.

WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. W klasycystycznym ołtarzu głównym z koca XVIII w. umieszczony jest obraz MB Śnieżnej, będący kopią obrazu z rzymskiego kościoła Santa Maria Maggiore. Na filarze nawy głównej ustawiona jest gotycka rzeźba Madonny z Dzieciątkiem z 1345 r., nazywana Madonna della Famiglia. Na ścianie lewej nawy zawieszona jest mozaika, która jest kopią obrazu Ostatniej Wieczerzy Leonarda da Vinci. Wykonał ją Giacomo Raffaeli na zamówienie Napoleona w latach 1806-14. Obok niego zawieszony jest obraz Martino Altomonte z 1. połowy XVIII w. przedstawiający św. Leopolda zakładającego Klosterneuburg. W kościele znajduje się też inny obraz tego artysty, przedstawiający św. Jana Nepomucena. Warto wspomnieć, że Altamonte był przez pewien czas nadwornym malarzem króla polskiego Jana III Sobieskiego. W południowej nawie znajduje się współczesny obraz polskiego męczennika św. Maksymiliana Kolbe. W kościele znajduje się wiele zabytków sztuki sepulkralnej. Najbardziej okazały jest pomnik włoskiego pisarza Pietro Metastasio (zm. 1782), wykonany w 1855 r.

LITERATURA

Gostyński W., Wiedeń. Przewodnik, Warszawa 1985
Strona internetowa: https://www.wien.gv.at/wiki/index.php/Minoritenkirche (dostęp 20.12.2016)
Strona internetowa: http://www.minoritenkirche-wien.info/daten/frame.htm (dostęp 20.12.2016)