dawny św. Jakuba, augustianek
obecnie cerkiew prawosławna śś. Cyryla, Metodego i Anny

Położony na Wyspie Piaskowej kościół św. Anny zbudowany został dla sióstr augustianek w latach 1686-1691. Autorem projektu był zapewne nieznany z nazwiska włoski architekt. Pracami budowlanymi kierował architekt Siegmund Lindner. Budowę kościoła utrudniała wrocławska rada miejska i nie obyło się bez interwencji cesarza Leopolda I Habsburga. W 1810 r. doszło do kasaty zakonu augustianek a kościół był użytkowany przez katolickie seminarium nauczycielskie. W maju 1945 r. kościół został poważnie uszkodzony w czasie pożaru, runęła wtedy część sklepień i ucierpiała fasada frontowa. W 1948 r. budowla została zabezpieczona a następnie w latach 1972-77 odbudowana. Od tego czasu jest użytkowana jako świątynia parafialna Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Kościół jest barokowy, składa się z czteroprzęsłowej nawy i półkoliście zamkniętej apsydy. Fasada frontowa jest dwukondygnacjowa i rozczłonkowana pilastrami. Dolna kondygnacja jest szersza i podzielona pilastrami na trzy części. W środkowym polu mieści się portal wejściowy a nad nim ogromne półkoliście zamknięte okno. W bocznych polach znajdują się puste nisze zamknięte półkoliście. Górna kondygnacja ujęta jest po bokach parami pilastrów, spływami wolutowymi oraz posągami aniołów. W jej środkowej części w półkolistej niszy umieszczony jest posąg św. Jakuba, pierwotnego patrona kościoła. Powyżej fasada zwieńczona jest trójkątnym szczytem. Elewacje boczne o podziałach ramowych przeprute są dwoma rzędami okien. W dolnym rzędzie znajdują się okna eliptyczne, zaś w górnym duże okna o półkolistych zamknięciach. Kościół nakryty jest dachem dwuspadowym. Wnętrze kościoła podzielone jest pilastrami i nakryte sklepieniem kolebkowo-krzyżowym. Pierwotne wyposażenie kościoła nie przetrwało a o tym, że dawny kościół katolicki pełni dziś funkcję cerkwi prawosławnej przypomina znajdujący się tu ikonostas.

Rzut poziomy za: Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005

LITERATURA

Antkowiak Z., Kościoły Wrocławia, Wrocław 1991
Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005