Roma, chiesa di Santa Maria della Pace

 Kościół Matki Bożej Pokoju słynie z jednej z piękniejszych barokowych fasad w Rzymie. Jego początki sięgają końca XV w., kiedy to papież Sykstus IV po zakończeniu wojny z Mediolanem, Florencją i Neapolem w 1482 r., zainicjował budowę kościoła wotywnego. Jego budowniczym był Baccio Pontelli, który wzniósł jednonawowy kościół z kaplicami po bokach. Na początku XVI w. na zamówienie kardynała Oliveira Caraffy, Donato Bramante dobudował do kościoła krużganek oraz wzniósł kopułę. W latach 1656-57 na zlecenie papieża Aleksandra VII inny wybitny architekt Pietro da Cortona zbudował wspaniałą barokową fasadę. Jej dolną kondygnację stanowi półkolisty portyk kolumnowy. Kondygnacja górna jest lekko wypukła z dużym półkoliście zamkniętym oknem ujętym po bokach korynckimi pilastrami i kolumnami. Powyżej okna znajduje się gzyms wygięty w łuk odcinkowy, wypełniający trójkątny szczyt. Kościół złożony jest z nawy ujętej dwiema kaplicami po bokach, przechodzącej w ośmioboczną przestrzeń nakrytą kopułą z latarnią oraz krótkiego prezbiterium, zamkniętego ścianą prostą. Barokowy ołtarz główny zaprojektował w 1614 r. Carlo Maderna, specjalnie dla umieszczonego w nim cudownego wizerunku Matki Bożej z Dzieciątkiem. W pierwszej kaplicy po prawej stronie - Capella Chigi znajduje się słynny fresk Rafaela Santi wykonany w 1514 r. na zlecenie Agostino Chigi, bankiera ze Sieny. Rafael przedstawił na ścianie ołtarzowej z półkolistą wnęką Cztery Sybille z aniołami. Powyżej widnieją postacie proroków, które kończyli już uczniowie Rafaela po jego śmierci w 1520 r. Godna uwagi jest też następna z tej strony kaplica - Capella Cesi zaprojektowana przez Antonio da Sangallo młodszego. Warto też zajrzeć to pierwszej kaplicy po lewej stronie - Capella Ponzetti, którą ozdobił renesansowymi freskami Baldassare Peruzzi.

LITERATURA.

 Hintzen-Bohlen B., Rzym. Sztuka i architektura, wyd. Ullmann 2008
Sztuka Świata t. VI, Warszawa 1994
Sztuka baroku, pod. red. R. Tomana, wyd. Konemann 2000