Venezia, chiesa Santa Maria del Rosario

Nad brzegiem kanału Giudecca wznosi się interesujący kościół Matki Bożej Różańcowej. Pierwotnie znajdował się on w rękach Jozuatów, często mylonego z jezuitami, weneckiego zakonu założonego w XIV w. W 1668 r. po likwidacji zakonu jezuatów ich zabudowania przejęli dominikanie. W latach 1725-43 zbudowali oni obecny późnobarokowy kościół. Składa się on z nawy, ujętej po bokach szeregiem kaplic i kwadratowego prezbiterium nakrytego kopułą z latarnią. Po obu stronach kopuły, w zakończeniu nawy wznoszą się dwie smukłe wieże z latarniami. Trójosiowa fasada, podzielona jest potężnymi półkolumnami z korynckimi pilastrami oraz zwieńczona trójkątnym szczytem. W środkowej części fasady znajduje się okazały portal, zamknięty łukiem odcinkowym. W bocznych polach fasady mieszczą się po dwie półkoliście zamknięte wnęki, w których umieszczone zostały personifikacje czterech cnót kardynalnych: roztropności, sprawiedliwości, umiarkowania i męstwa. Ściany wewnątrz kościoła rozczłonkowane są korynckim półkolumnami i pilastrami podtrzymującymi wydatny gzyms z belkowaniem. Wnętrze kościoła nakryte jest sklepieniem zwierciadlanym z lunetami, którego płaska część pokryta jest plafonowymi freskami wykonanymi przez wybitnego weneckiego malarza Giovanniego Battistę Tiepolo w latach 1738-39. Największa środkowa scena przedstawia Podarowanie przez Maryję różańca św. Dominikowi, który przekazuje go wiernym. Nad wejściem namalowana jest scena apoteozy św. Dominika a nad ołtarzem widzimy świętego błogosławiącego innego dominikanina. W pierwszej kaplicy po prawej stronie w ołtarzu umieszczony jest obraz Tiepola z około 1748 r. przedstawiający Marię w otoczeniu świętych niewiast: Katarzyny Sieneńskiej, Róży z Limy i Agnieszki. W ołtarzu trzeciej kaplicy po prawej stronie znajduje się obraz który namalował Giovanni Battista Piazzetta około 1738 r. Obraz przedstawia świętych dominikańskich: Wincentego Ferrero, Hiacynta i Ludwika Bertranda. W kaplicy po przeciwległej stronie umieszczony jest ołtarz z obrazem Chrystusa Ukrzyżowanego namalowanym przez innego wybitnego artystę Jacopo Tintoretto około 1560 r.

LITERATURA

Kamiński M., Wenecja. Sztuka i architektura, wyd. Ullmann 2005