Venezia, chiesa San Vidal

Turyści, którzy chcą zobaczyć z bliska wspaniałą barokową świątynię Santa Maria della Salute muszą przejść przez most o nazwie Ponte dell'Accademia, który łączy weneckie dzielnice San Marco i Dorsudoro. Idąc od placu św. Szczepana w kierunku mostu mijamy kościół św. Witalisa, przy którym warto się na chwilę zatrzymać. Kościół zbudowany został w 1084 r. z fundacji doży Vitale Faliera, który nadał mu wezwanie swojego patrona. W obecnym kształcie kościół wzniesiono w latach 1696-1700 z fundacji doży Francesco Morosini, zaś autorem projektu był Antonio Gaspari. Fasada powstała w latach 1734-37 a zaprojektował ją Andrea Tirali. Po de konsekracji kościół służył jako galeria obrazów a obecnie jest wykorzystywany jako sala koncertowa. Kościół jest budowlą klasycystyczną z fasadą, nawiązującą do stylu palladiańskiego. Szeroka fasada posiada formę dwóch przenikających się trójkątnych frontonów. Środkowy, wyższy fronton wsparty jest na dwóch parach potężnych korynckich półkolumn, ustawionych na wysokich cokołach. Po środku mieści się półkolisty portal wejściowy, ujęty korynckimi pilastrami i zwieńczony trójkątnym naczółkiem. Między półkolumnami wydzielone są wąskie pola z półkolistymi wnękami na pomieszczenie posągów. Nad bocznymi częściami fasady znajdują się odcinki trójkątnego frontonu, wsparte na korynckich pilastrach. Ceglane elewacje boczne przeprute są dużymi oknami termowymi i zwieńczone fryzem konsolowym, nad którym wznosi się dach dwuspadowy. Kościół posiada jednoprzestrzenne wnętrze z niewyodrębnionym prezbiterium, które rozczłonkowane jest korynckimi półkolumnami, dźwigającymi wydatny gzyms z belkowaniem. W ścianach bocznych, między półkolumnami znajdują się ołtarze w bogatych architektonicznych oprawach. W ołtarzu głównym kościoła znajduje się wspaniały obraz Carpaccia przedstawiający św. Witalisa na koniu w otoczeniu śś. Jana Chrzciciela, Jakuba, Jerzego i Walerii. Wśród pozostałych obrazów wyróżnia się umieszczony w jednym z bocznych ołtarzy obraz weneckiego malarza Sebastiano Ricci przestawiający scenę Zwiastowania. Od południa do kościoła dostawiona jest dzwonnica-kampanila, wysoka na 29 metrów. Została wzniesiona w 1084 r., była odbudowywana po trzęsieniu ziemi w 1347 r. i ponownie w 1680 r. Zbudowana jest na planie kwadratu, w górnej kondygnacji przepruta jest parami półkoliście zamkniętymi okien a całość nakrywa ostrosłupowy hełm.

LITERATURA

Strona internetowa: http://www.churchesofvenice.co.uk (dostęp 01.02.2014)
Strona internetowa: http://it.wikipedia.org/wiki/Chiesa_di_San_Vidal (dostęp 01.02.2014)