Venezia, chiesa del Santissimo Redentore

Kościół zbudowany został jako wotum dziękczynne dla Zbawiciela od mieszkańców Wenecji ocalonych z epidemii dżumy. Szalejąca w latach 1575-76 zaraza pochłonęła połowę mieszkańców miasta na lagunie. Budowa świątyni rozpoczęła się już w 1577 r. według projektu genialnego architekta późnego renesansu Andrea Palladio. Prace budowlane zakończyły się dopiero w 1592 r. Na miejsce budowy wybrano wyspę Giudecca, co sprawia, że kościół jest dobrze widoczny chociażby z Placu św. Marka. Kościół del Redentore jest budowlą późnorenesansową a styl ten najlepiej reprezentuje wspaniała fasada zakomponowana z przenikających się frontonów. Jej główną część stanowi tympanon wsparty na pilastrach i półkolumnach, pośrodku między kolumnami znajduje się mniejszy portyk kolumnowy, który mieści w sobie olbrzymi portal wejściowy zamknięty półkoliście. W bocznych polach znajdują się półkoliste nisze z posągami śś. Marka i Franciszka, nakryte odcinkowymi naczółkami. Skrajne części fasady posiadają skromne podziały ramowe. Nad fasadą wznosi się wysoka kopuła z wieżyczką na sygnaturkę, zwieńczoną posągiem Zbawiciela. Wieżę ujmują dwie okrągłe wieżyczki nakryte hełmami stożkowymi. Wnętrze kościoła składa się z nawy ujętej rzędami trzech kaplic z obu stron, transeptu z kopułą nad środkową częścią i ramionami zamkniętymi półkolistymi konchami oraz z prezbiterium z przybudówkami zakrystyjnymi po obu bokach. Ściany wnętrza podzielone są parami półkolumn z korynckimi kapitelami, dźwigającymi wydatny gzyms z belkowaniem, obiegający nawę główną i prezbiterium. Powyżej półkoliste lunety oświetlają wnętrze kościoła. Nawa główna otwarta jest do bocznych kaplic półkolistymi arkadami. Same kaplice zbudowane są na planie kwadratu i powiększone półkolistymi wnękami. Część ołtarzowa prezbiterium zamknięta jest półkoliście ustawionymi kolumnami. Z kościołem tym związana jest też Festa del Redentore, odbywająca się w trzecią niedzielę lipca uroczystość, upamiętniająca cudowne ocalenie Wenecjan w czasie zarazy w 1576 r. W tym celu budowany jest specjalny most przez kanał Giudecca, którym podąża dziękczynna procesja na cześć Zbawiciela.

LITERATURA

Kamiński M., Wenecja. Sztuka i architektura, wyd. Ullmann 2005
Sztuka Świata t. VI, wydawnictwo Arkady, Warszawa 1994
Wsiewołożska S., Wenecja, Warszawa 1993