Pierwsi kapucyni przybyli do Krakowa w 1695 r. Sami dokonali wyboru miejsca pod przyszły konwent. Prace przy budowie kościoła i klasztoru trwały w latach 1696-1699. Głównym fundatorem konwentu był Wojciech Dembiński a pracami budowlanymi kierowali Włosi Carlo i Giovanni Ceroni oraz Martino Pellegrini. Powstała w stylu barokowym świątynia, powielała typowy schemat kościoła kapucyńskiego. Składała się nawy i dwóch bocznych kaplic oraz prezbiterium zamkniętego ścianą prostą. W latach 1712-19 dobudowano do kościoła domek loretański według projektu wybitnego krakowskiego architekta Kacpra Bażanki, połączony z kościołem krużgankami. Fasada kościoła pozbawiona jest dekoracji, ujęta parą pilastrów i zwieńczona trójkątnym szczytem z eliptycznym oknem na osi. Kościół nakrywają dachy dwuspadowe z wieżyczką na sygnaturkę nad prezbiterium. Wewnątrz nawę nakrywa sklepienie kolebkowe z lunetami, zaś prezbiterium sklepienie krzyżowe. Równie skromny jest wystrój wnętrza, pochodzący przeważnie z czasu budowy kościoła. Składa się na niego kilka barokowych ołtarzy, ambona, ławki i konfesjonały. W ołtarzu głównym umieszczony jest obraz Zwiastowania, namalowany w 1701 r. przez toskańskiego malarza Pietro Dandiniego, podarowany przez Cosimo III de' Medici, księcia Toskanii. W prawej kaplicy Pana Jezusa Ukrzyżowanego znajduje się łaskami słynący krucyfiks. Ściany wewnątrz domku loretańskiego pokryte są polichromią przedstawiającą wnętrze domu Świętej Rodziny. To tutaj Tadeusz Kościuszko poświęcił swoją szablę w czasie Insurekcji w 1794 r.

LITERATURA

Adamczewski J., Kraków od A do Z, Kraków 1992
Dobrowolski T., Sztuka Krakowa, Kraków 1978
Krasnowolski B., Leksykon zabytków architektury Małopolski, Warszawa 2013
Rożek M., Gondkowa B., Leksykon kościołów Krakowa, Kraków 2003
Strona internetowa: http://www.kapucyni.ofm.pl/archiwum/k-loret2.htm